หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 415 / 2

ประโค ด - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้า ที่ 39 พระองค์ ทรงบันลืออันฉลองมหามงคล นรงแสดงธรรมแก่ผู้อาสาเหล่านี้ แต่ผู้อาสาเหล่านั้น เมื่อพระองค์ครัสธรรมอยู่นิ่งทำธรรม นี้และนี้ พระศาสดา อานนท์ เธอไม่

ในบทนี้ พระศาสดาทรงแสดงธรรมแก่ผู้ที่อาสา พร้อมมีการสนทนากับอานนท์เกี่ยวกับอาสา ๕ คนซึ่งเกิดในชาติที่ผ่านมาหลายร้อยชาติ โดยเน้นการไม่ผ่านกำหนดของความเป็นมนุษย์และเทพในระหว่างชีวิต พระศาสดาอธิบายถึงอำนา

ประโคตร-พระจ๊ะแป้บแปล ปีที่ ๑ หน้า 41 พระศาสดา. ถูกแล้ว อานนท์. อานนท์ เพราะเหตุไร ? พระเจ้าบ้า. พระศาสดา. อานนท์ ว่า “พุทธโม” ดีดี ”ธมฺโม” ดีดี ‘สุขโม’ ดีดี อันสัตว์เหล่านี้ไม่เคยตื่นบแล้ว ในแส

พระศาสดาได้ตรัสกับอานนท์เกี่ยวกับความไม่สามารถของสัตว์ในการฟังธรรม เนื่องจากตัณหาที่มีอยู่และความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง อธิบายถึงความสำคัญของการหลีกเลี่ยงอารมณ์ร้ายเช่นราคะ โทสะ และโมหะ ที่เป็นอุปสรรคต่อ

ประโยค - พระบรมไตรปิฎกฉบับแปลภาค ๑ หน้า 43 ๑. เรื่องเมนทกเศรษฐี* [๑๕๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระบรมศาสดา เมื่อทอดอาลัยกับทิยนครประทับอยู่ในหอศักดิ์วัน ทรงปราบเมนทกเศรษฐี ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "สุขสัจ" วชุ

เรื่องราวในพระบรมไตรปิฎกได้บรรยายถึงพระบรมศาสดาที่ประทับอยู่ในหอศักดิ์วัน ทรงปราบเมนทกเศรษฐีและตรัสพระธรรมเทศนาที่ชื่อว่า "สุขสัจ" โดยเมนทกเศรษฐีมีรายชื่อโคของตนที่มีค่ามากมาย เช่น ทองคำประมาณเท่าช้าง

ประโยค - พระจัมป์ปฏิสังขรณ์ภา ๑ หน้า ที่ 45 ด้วยทองคำอันสุคั่งเป็นแท่งแก้วผลิตและแก้วประพาะ ให้สร้างมนตบ ประดับด้วยแก้ว ในที่ทำกลางแห่งศาลาราย ให้ตั้งธรรมสนไว้ เทธรรมสนั้น ได้เสร็จด้วยทองคำสุคั่งเป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างมนตบประดับด้วยทองคำและแก้วในศาลาราย รวมถึงการถวายทานของเศรษฐีพรานาศที่ทำการในช่วงวิปัสสนา ศาลานี้สร้างเพื่อการฉลอง โดยใช้ทองคำและแก้วอย่างหรูหรา เศรษฐีได้ถวายทานตลอด ๔ เดือน แล

ประโยค - พระอิ้มปฏิบัติฤๅเปล่า ภาค ๑๗ หน้า ๔๖ เศรษฐี. ถ้าอย่างนั้น ความเป็นไปในชนบทเป็นเช่นไร ? ปุโรหิต. ภัยอย่างหนึ่ง จักมี. เศรษฐี. สือว่ากะอะไร ? ปุโรหิต. ฉลาดภัย ท่านเศรษฐี. เศรษฐี. จักมี เมื่อไร

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของการเตรียมตัวในชนบทเพื่อต่อสู้กับภัยที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต โดยเฉพาะการเก็บข้าวเปลือกและการบริหารทรัพย์ในครัวเรือน เศรษฐีจะต้องให้บุตรเรียนรู้การจัดการทรัพย์ และเมื่อเกิดภัยเข

ประโยค - พระธรรมปิฎกอรรถกาเสนภาค ๑ หน้า ที่ 51 ถึงตั้งความปรารถนาว่า "จำเดิมแต่นี้ไป ดินไม่พึงพบเห็นฉากกายดังนี้ ปานนี้ องค์ เมื่อดินตั้งกระบอกเปลือกกระบองหนึ่งไว้นานหน้า แม้ ให้อยู่เชิงศรอันเป็นพิษแ

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวเกี่ยวกับการตั้งความปรารถนาและอธิษฐานของผู้คนในอดีต โดยอธิบายความสัมพันธ์กับพระปิฎกพุทธเจ้า และความรักที่เกิดขึ้นในกลุ่มชาวพุทธที่ตั้งใจต้องการเห็นพระองค์ การเผยแพร่ความเชื่อและควา

ประโยค - พระธีร์มาปฏิรูปถามแปลภาค ๑ - หน้า 53 ในวันนี้นั่นแล จะเป็นต้น ก็กลับเต็มแล้วโดยท่านองที่เต็ม ในก่อนนั่นแล. นางให้กระทำการ โหมนานในเมืองว่า "มาคริด ขึ้นแล้วในเรือนของเศรษฐี, ผู้ความต้องการด้วย

ในเนื้อหานี้ พูดถึงการปฏิรูปของพระธีร์ที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐีซึ่งเป็นตัวแทนของกิจกรรมในเมืองที่มีความหมายทางศาสนา ทั้งการเกิดใหม่ในกรุงเทพฯ และการทอดบุญเผิญกับความสำเร็จในชีวิตเศรษฐกิจ ผู้คนมีความเกี่ย

ประโฒค - พระมังปฏิญญาพิษฎาภาเสา ภาค ๑ - หน้า ที่ 55 เครื่องล้างการทั้งปวง เทียนโถ่งทองที่แหกทองคำด้วยเชือกทองคำ ถือตะด้านมะงอกทองคำ ให้ของหอมอันบุคคลพึงเจิมด้วยนิวทั้ง ๕ แก่ โถทั้งหลาย สวมปลอกทองคำที่

ในขณะที่พระสาดาเสด็จมา พระเศรษฐีได้เตรียมการรับเสด็จอย่างเฉลียวฉลาด โดยนำสิ่งของอันมีค่าและบุญกุศลขอโพธิสตาร์ จึงเกิดการสนทนาระหว่างพระสาดากับเศรษฐี ซึ่งในช่วงนี้ เศรษฐีได้รับความเข้าใจเกี่ยวกับโทษของ

ประโยค - พระฏิเสฏฐะกฐกถา ภาค ๑ หน้า ๕๗ นายพรานกประสงค์จะจับนกเงา ย่อมปกปิดด้วยเครื่องปกปิด ฉันใด บุคคลอ่อนปกปิดโทษของตนฉันนั้น ในกลางขณะนั้น ชนะเป็นอันมาก บรรลุอริผลทั้งหลาย มี โศลาดับผลเป็นดัชนี ดัง

ประโยค - พระอิฐบุตรซื่อ ถูกแปล ภาค ๑ หน้า 59 [แก้อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าว อุฏฐานสมูญฐิ ความว่า บรรดา ธรรมทั้งหลายมีนามเป็นต้น ธรรมเมื่อนึง ย่อมไม่เจริญแก่ บุคคลผู้ถือเอามาไปอวดการยกโทษ เพราะความ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึง พระอิฐบุตรซื่อ กับหลักธรรมที่เชื่อมโยงกับการเจริญและการสำราญใจของบุคคลที่ทำการยกโทษหรือเสาะหาความผิดของผู้อื่น โดยเชื่อมโยงถึงแนวทางการฝึกฝนตนเองเพื่อให้พ้นจากอาสวะและบรรลุอริยผ

ประโยค - พระอถมปริปก* ๑๓๑ หน้า ที่ ๖๐ ๒. เรื่องสุภัททปริวาส* [๑๓๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา ผมเตล้นพระนมพระนมนี้ที่นั่งเวียนพาน ในสาววัน ของเจ้ามัลลกัลล ซึ่งมายาใกล้พระนครกัลล สนานคง ปรารภปริพากษ

เนื้อหานี้พูดถึงพระศาสดาและธรรมเทศนาที่ตรัสในเหตุการณ์สสำคัญ โดยเฉพาะประเด็นการถาม-ตอบและการสำรวจปัญหาจากพระอานนท์ซึ่งแสดงถึงความสำคัญของการเรียนรู้ในพระพุทธศาสนา ยิ่งไปกว่านั้น ยังแจ้งให้ทราบถึงความท

กรมสุขภาพจิต พระธรรมปิฎกวัดอเปล คาถา ๑ หน้า ๑๖๑ ห้ามสุขภาพเลย สุขภาพจงถามปัญหาหาเราจริงจากนั้นใกล้ๆข้างล่างเตียง ดูถามปัญหาหล่านี้ว่า “จนแต่พระสมณะผู้เจริญ ชื่อวารวยเท่าใน อากาศ มีอยู่หรือหนอแน่ ? ชื

บทความนี้วิเคราะห์คำสอนจากพระธรรมปิฎกเรื่องสุขภาพจิตที่เชื่อมโยงกับการถามปัญหาเกี่ยวกับความจริงในธรรมของชีวิตและความเป็นอยู่ โดยอ้างถึงการตรัสของพระศาสดาที่กล่าวถึงความไม่มีที่ตั้งแน่นอนของสิ่งปรากฏใน

ประโคง - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๓ - หน้า 62 บทว่า ปชฺฉ ว่า หมู่สัตว์ว่า สัตว์โลกนี้ ยินดีอึ้ง แล้วในธรรมเครื่องนั่งซำ มี่ดมาหาเป็นต้นเท่านั้น. บทว่า นิปลปญฺญา ว่า ส่วนพระตถาคตทั้งหลาย เป็นผู้ ชื่อว่า

บทความนี้นำเสนอเนื้อหาในพระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑๓ ซึ่งอธิบายถึงความหมายต่างๆ ของคำในพระวจนะของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะเกี่ยวกับธรรมชาติของสัตว์โลกและความสำคัญของการมีสติและปัญญาในการทำความเข้าใจ ธรรมะและเห

ประโคม - พระมงฺคปัญญาแปล ภาค ๑ หน้า ๖๓ ๑๔. ธมฺมภาวนา วรรณนา ๑. เรื่องมาอำมาตย์ผู้วินิจฉัย [๑๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารภมา- อำมาตย์ผู้วินิจฉัย ตรัสพระธรรมเทศน

พระศาสดาทรงสอนธรรมเทศนาเกี่ยวกับการวินิจฉัยของมหาอำมาตย์ในพระเวฬุวัน พวกอำมาตย์นั้นมิได้ตั้งอยู่ในธรรมอย่างแท้จริง ขณะเดียวกัน พระองค์ได้ประทานข้อคิดว่าด้วยวิธีการที่ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ขณะฝนตก พวกฤทธิ์

ประโคง - พระอัครมปฏิสังขรณ์แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 64 [ลักษณะบุคคลผู้ตั้งอยู่และไม่ตั้งอยู่ในธรรม] พระศาสดา ตรัสว่า "ภิกษัทั้งหลาย พวกเขาหามาด้วยวินิจฉัยเป็นผู้ถูกอกเป็นจิตเป็นดำ ตัดสินความโดยผลผลัน ไม่ชื่

บทความนี้กล่าวถึงการตีความและนิยามว่าสิ่งใดที่ทำให้บุคคลถือว่าตั้งอยู่ในธรรม โดยมีการแยกระหว่างผู้ที่พิจารณาอย่างละเอียดกับผู้ที่ตัดสินโดยผลผลัน และการตีความคำสอนของพระอัครมปฏิสังขรณ์ในเรื่องนี้ โดยเฉ

ประโยค - พระปิยามปฏิทินถามแปลภาค ๑ หน้า ที่ 65 จริงอยู่ ผู้ได้ตั้งอยู่ในความพอใจ" กล่าวว่าสววาด ย่อมทำบุญหรือมิตร ของตนซึ่งมิใช่เจ้าของนั้นแล ให้เป็นเจ้าของ ตั้งอยู่ในความชัง" กล่าว ย่อมทำในศีลของตนซึ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์และอธิบายความหมายของพระคาถาในพระปิยามปฏิทิน โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการตัดสินใจในศีลธรรมและผลกระทบจากการกระทำต่างๆ การเปรียบเทียบระหว่างธรรมและความชอบธรรม รวมถึงการระบุถึง

ประโคม-พระอิรมปักธงกนมโบล ภาค ๑๗ หน้า ที่ 66 ในกลางเทศกน ชนเป็นอันมาก บรรลุอิสรภาพหลาย มี โสดาป.ตผลเป็นดัชน คำนี้แปล. เรื่องมหำำตผู้นำจฉ ณ อบ.

ประโยค - พระบำบัดปัญญาแปล ภาค ๑ หน้า 68 "บุคคลไม่ชื่อว่าเป็นบัณฑิต เพราะเหตุเพียงพูดมาก;(ส่วน) ผู้มีความเมตตา ไม่มีเวร ไม่มีภัย เราก่าวว่า"เป็นบัณฑิต" [แก้อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยาวา เป็นต้น

ในบทนี้มีการกล่าวถึงความหมายของบัณฑิตในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่การมีเมตตาและการไม่มีเวร ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สำคัญกว่าการพูดมาก ในบริบทของการบูชาพนา ชนหลายคนบรรลุอริยผล เช่น โสดา-ปฏิสัมปันนาในยุคนั้น มี

ประโยค - พระอธิฐานพิธีบูชาเทวา ภาค ๑๙ - หน้า 69 ๑. เรื่องพระเอกนากนะเระ* [๖๖๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวน ทรงปรารถนา พระ ฉนละชื่อว่าอธิฐานนะตรัสพระธรรมเทสน่าว่า "น ดาวา ชมภู

พระศาสดาได้ทรงปรารถนาและอธิฐานเพื่อเชื่อมต่อกับพระเทวา และผู้ที่ศึกษาธรรมจะไม่มีความทุกข์หากมีจิตมั่นคง ในวันหนึ่ง พระภิกษุจำนวนมากได้ฟังธรรมจากพระเอกนากะซึ่งมีอิทธิพลและคุณค่าทางจิตใจสูง. แนวทางแห่งโ

ประโยค - พระธรรมปฏิฐิโก แปลภาค ๑ หน้า 70 อันเดียวกัน เพราะเสียงเทวาคมสุภการในวันฟังธรรม [พวกเทวาคมไม่ให้สุภกรณ์แก่คนของภิญโญ ๒ รูป] บรรดากิญจ ฉงนนี้ พระเดชะผู้ทรงพระไดปิฎกองค์หนึ่ง สวดธรรม องค์หนึ่งกล

บทนี้พูดถึงเรื่องการให้สุภกรณ์จากเทวดาในวันฟังธรรม โดยพระเดชะผู้ทรงปิฎกได้สวดธรรมและมีการพูดคุยระหว่างพวกภิญโญถึงการรับฟังธรรมในราวไพรนี้ และการกล่าวคาถาที่ทำให้เทวดาให้สุภกรณ์ด้วยเสียงดังก้อง เมื่อภิ